நட்பு நாள் – நாளும், நாளும் …..

 

நட்பு நாள் – நாளும், நாளும் …..

பா. தேவிமயில் குமார்

 

வா, நட்பே

 

வாசலில் வந்து நின்ற

நட்பினை

ஓடி வந்து வரவேற்றான்

நண்பன் !

காதல் கோபித்துக்கொண்டு

கொல்லைப்புறம்

ஓடியது …..

ஏன் என்னை மட்டும்

எப்போதும் ரகசியமாக

வைத்திருக்கிறாயென ?

 

ஒரு உலகம்

 

உனக்கும் எனக்கும் ஒரு உலகம்

என்னது காதல் !

ஆனால்….

எனக்கு மட்டுமல்ல நம்

எல்லோருக்கும் ஒரு உலகம்

என்றது நட்பு !

 

உறவு

 

உறவுகளைத் தக்க வைக்க

வாரி இறைத்தேன் பாசத்தை !

ஆனால்….

தானாக வந்து என்னிடம்

தங்கிக் கொண்டது நட்பு !

 

சொந்தமில்லை தான் ….

 

காதலனிடமோ

காதலியிடமோ

சொல்லாத ரகசியங்களையும்

சொல்லி ஆறுதல் தேடும்

சொந்தமல்லாத,

சொந்தம் தான் “நட்பு”

 

திரை

 

நான் காதல்வயப்பட்டதை

காதலிடம் கூட சொல்லவில்லை !

உன்னிடம் தான்

உளறிவிட்டேன் நட்பே !

நமக்கிடையில் “திரை” என்பது

எந்நாளும் இல்லையோ ?

 

அன்பாரம்

 

காதல் சில

காலங்களுக்குப் பிறகு

“அதிகாரம்” யாருக்கு என்ற

ஆட்டத்தில் சிக்கிவிடும் !

ஆனால்….

நட்பில் “அன்பாரம்” மட்டுமே

நிச்சயமாய்  “அதிகாரம்” இருக்காது

 

உன்னுடன்

 

வெட்கப்பட்டுக்கொண்டே

கேட்கும் காதல்

வா ! என்னிடமென்றது !

வெட்கப்படாமல்,

கேட்கும் நட்பு,

உன்னுடன் வருகிறேன் என !

 

சுகம்

 

நான் உனக்கு

ஏணியாக நிற்கிறேன்

ஏறிக்கொள் !

என்னை மிதித்தாவது நீ

ஏறிவிட மேலே !

என தன்னைத்தானே

சுருக்கிக் கொள்ளும்

சுகம் “நட்பில்” மட்டுமே

சாத்தியம் ! சத்தியமும் கூட

 

எதுவுமில்லை

 

வேதனை இல்லை !

வெட்கம் இல்லை !

பாலுணர்வு இல்லை !

பகல்கனவு இல்லை !

பயமும் இல்லை !

ஏக்கம் இல்லை !

எதிர்பார்ப்பு இல்லை !

திட்டினாலும் கோபமில்லை !

தட்டிக்கொடுத்தாலும் எதிர்பார்ப்பில்லை !

தாயின் அன்புக்கு நிகரான உறவு

தாயின் மறுவடிவமே “நட்பு”

 

வீடு

 

வீடு காட்டும் போது

விருந்தினர்களுக்கு வரவேற்பறையும்,

உறவினர்களுக்கு நடுக்கூடமும்,

கணவன், மனைவிக்குப் தனியறையும்,

காதல் மனைவிக்கு சமையலறையும்

மனதில் வைத்துக் கட்டினேன் !

ஆனால்….

குழந்தைகளுக்கும், நட்புக்கும்

குறைந்தபட்சம் ஒரு அடி கூட விடவில்லை !

ஏனென்றால்….

அவர்கள் மட்டுமே வீட்டின்

ஒவ்வொரு இடமும் சென்றுவர,

சிறப்பான, சுதந்திரமான

உண்மையான, தூய்மையான

உரிமை பெற்றவர்கள் !

 

– பா. தேவிமயில் குமார்